RSS  

ده روز پیش از بارش برف در اقصا نقاط میهن مان، هواشناسی چنین بارشی را پیش بینی کرده بود در واقع بارش چنین برفی به هیچ وجه حادثه ای نامترقبه به حساب نمی آمد. مسوولان امر علیرغم اینکه می دانستند بارش برف برخی از جاده های کشور را مسدود می کند کوچکترین تمهیداتی نیندیشیدند. در سطح شهرها هم که وضعیت به مراتب قابل کنترل تر بود وقتی اغلب شهرها جامه سپید بر تن کردند مسوولان سراسیمه به این در و آن در می زدند. باز نگه داشتن معابر اصلی آنقدر ساده است که باور کنید حتا نیازی به تشکیل جلسه ی ستاد بحران و حوادث غیرمترقبه هم نیست. چند تن ماسه و شن به علاوه نمک در خیابان ها می پاشیدند بدین ترتیب به راحتی جلوی انسداد راه های اصلی درون شهری گرفته می شد. در همین شهرما رشت، سازمان های دولتی و نهادها، صدها خودرو در اختیار دارند مسوولان می توانستند همه را بسیج، و به کوچه ها و خیابان ها گسیل کنند. طبیعی است وقتی راه ها باز باشد جریان عادی زندگی متوقف نخواهد شد.

اما چرا هر حادثه قابل پیش بینی برای دولت غیر مترقبه است؟! عجیب نیست به خاطر بارش برف، اکثر نقاط کشور شش روز تعطیل می شود؟ آیا جناب رییس جمهور و بسیاری از مسوولان محلی که فرمان این تعطیلی زیانبار را صادر کردند از حجم ضرر و زیان وارده به کسب و کار و اقتصاد مملکت خبر دارند؟ طبق معمول که البته در دولت نهم به یک روال تبدیل شده است وقتی مساله و مشکلی بروز می کند به جای اینکه اصل قضیه را به طور اصولی رفع و رجوع کنند صورت مساله را پاک می کنند!

مساله ی گاز هم چند روز پیش ازبارش برف گریبانگیر شده بود و ارتباطی به این موضوع ندارد که آنهم داستانی جداست. در کشوری که دومین منابع گازی جهان را دارد مردم بسیاری از شهرها و روستاهایش سر سیاه زمستان باید از سرما بلرزند. کاهش فشار و حتا قطع گاز کم فشار خانگی یک مساله است موضوع دیگر که اهمیتش کمتر هم نیست قطع شدن گاز پُرفشار صنعتی است. هم اکنون بسیاری از مجتمع های صنعتی که تولیدات شان به مصرف گاز نیازمند است تعطیل هستند و هیچ برآوردی در ارتباط با زیان های وارده تا امروز به عمل نیامده است.

جالب است بدانید اگر قرار بود به خاطر بارش برف آنهم در این حجم کشوری را تعطیل کنند بسیاری از کشورهای سردسیر جهان که اتفاقا توسعه یافته ترین ممالک جهان هستند لابد شش ماه از سال را باید در تعطیلی به سر می بردند! اما واقعیت این است که هم اکنون در سوید، کانادا، فنلاند، ژاپن، نروژ و... زندگی با همه ی گرما و جذابیت هایش در دل سرمای منجمد کننده ادامه دارد.

متاسفانه بارش برف فقط زیان های مالی نداشته بلکه خسارت های جانی هم به بار آورده است. هنوز تعداد دقیق قربانیان روزهای اخیر اعلام نشده است شاید هم هرگز اعلام نشود! لابد در خبرها خوانده و یا شنیده اید که جناب رییس جمهور شکر به جا آورده بابت اینکه بارش برف بدون گرفتاری بوده و حتا ابراز خرسندی هم کردند! تاسفبارتر اینکه مجلسیان به جای آنکه همان جا جلوی رییس دولت را بگیرند و درباره ی سومدیریت مسوولان دولتی و کم کاری هایشان و همچنین گرفتاری های بزرگی که به خاطر یک بارش برف در اکثر نقاط کشور به وجود آمده است توضیح بخواهند و یا لااقل وی را از این اشتباه فاحش که مدعی شده بارش برف مشکل ساز نبود، بیرون آورند در حرکتی شرم آور دست به کت و شلوار جناب دکتر کشیده، سر آب نیم خورده ی متبرک ایشان بر سروکله هم می کوبند!

خب اینست نهاد نظارتی کشور! وقتی مجلس اینگونه عمل کند و برخی از نمایندگانش در این سطح باشند از دستگاه اجرایی چه انتظاری هست؟ طبیعی است با ساده سازی پیچیده ترین مسایل آن می کند که تاکنون شاهدش بوده و هستیم. همه ی تلاشش این است  تا امروزی را به فردایی برساند گور پدر پس فردا و فرداها!

کاش خبرگزاری هایی که این خبر را مخابره کردند نام نمایندگان را هم ذکر می کردند آخر مردم حق دارند بدانند که چه کسانی را به عنوان گوش و زبان و دست و پای خود به خانه خود فرستاده اند. این همان مجلسی است که هفته قبل الیاس نادران در مناظره با محسن آرمین آنرا مجلسی موفق و بسیار کارآمدتر از مجلس ششم خوانده بود!

مجلس ششم از نظر نگارنده در ظرف زمانی خود کاری کرد و سابقه ای از خود برجای گذاشت که تاریخ درباره اش قضاوت ها خواهد کردبی شک قیاس این دو دوره مع الفارق است. آخر شما بسیاری از نمایندگان این دوره را ببینید و مقایسه کنید با نمایندگان مجلس ششم که می ایستاندند و چون خود را در قد و قامت نماینده ی همه ایران می دیدند پرسش های شان را با عالی ترین مقام های کشوری در عین ادب و با متانت طرح می کردند. مجلس ششم همان مجلسی است که اگر عملکرد همه ی کمیسیون هایش را نادیده بگیریم همان یک کمیسیون اصل نودش که ملجا و پناه ستمدیده گان بود کافی است تا بر اساس آن ادعا کنیم مجلس دوره ی قبل در تارک تاریخ یکصدساله ی اخیر درخشیده و خواهد درخشید.

مجلسی که اگر امروز بود مسوولان اجرایی را استیضاح می کرد به خاطر تعطیلی ناموجه کشور، نه اینکه زیارت شان کند، آقایان زیارت قبول...!

مابعد تحلیل: ظاهرا روابط عمومی مجلس هم انکار بدیهیات ضبط و ثبت شده را از قوه مجریه به خوبی آموخته است! خبر زیارت حاج محمود در مجلس آنقدر توی ذوق زده که باعث شد روابط عمومی خانه ی ملت دست به کار شده و اصل مساله را انکار کند! البته موضوع دو، دوتا چهارتا است صدای باهنر را همه ی ایران شنید که به نمایندگان مشتاق زیارت توصیه می کرد سر جای خود بنشینند و فقط یک نفر به نیابت دیگران، حاج محمود را ببوسد.یا به تعبیری نایب الزیاره شود!

حال تیری از کمان رها شده است. این مساله هم همچون مسایلی بسیار از این دست در کارنامه ی مجلس دوره ی هفتم و دولت نهم که هر دو هم خط و هم جهت و به قول خودشان اصولگرا هستند خواهد ماند.

آقایان روابط عمومی هم باید بدانند تاریخ نه رحم دارد و نه شوخی، بنابراین زحمت ماله کشی به خود ندهند چون بی فایده است. حال که اینگونه شد و چند نماینده چنین گافی دادند به جای تکذیب خبری مشهود، و برای خریدن آبرو، لااقل مساله ی نظارت بر دولت را سفت و سخت تر کنید، بودجه ی فله ای و ناکارشناسی را کارشناسانه بررسی نمایید، وزرای ناکارآمد را استیضاح کنید، اصلا چه ایرادی دارد خود رییس دولت به مجلس فراخوانده شود؟ البته نه برای دست کشیدن روی کت و شلوارش و یا خوردن آب درون لیوان نیم خورده اش بلکه برای پاسخگویی، همین سه روز قبل حقشناس نماینده ی انزلی و عضو کمیسیون برنامه و بودجه اعلام کرد بخشی از مازاد در آمد نفت به صندوق ذخیره ارزی نرفته است همین یک مورد مگر کم است؟ چطور چنین مسایلی را پیگیری نمی کنند یا اساسا نادیده می انگارند؟

در آغاز جنگ و زمانی که کشور غرق بحران های مختلف بود اولین رییس جمهور، نه تنها فراخوانده شد بلکه برگه عدم کفایتش را کف دستش گذاشتند . اینکه خلاف عرف، شرع و قوانین کشور نیست. برخی از نمایندگان به جای غرولند، در همین ماه های مانده به پایان این دوره مجلس می توانند به گونه ای عمل کنند تا تصویری متفاوت از مجلس هفتم در خاطره ها نقش بندد. همش نگران تایید و یا رد صلاحیت تان نباشید صلاحیت شما را می بایست مردم تایید و یا رد کنند و بالاتر از مردم، خدایی که ناظر بر اعمال همه ی ماست.

یک دوره در مجلس ماندن و در نهایت تایید صلاحیت از خدا، مردم و تاریخ گرفتن بهتر از دوره های متمادی در مجلس اتراق کردن و منشای هیچ اثری نبودن و مردود شدن در کلاس تاریخ و پیشگاه وجدان عمومی است. اگر کاستی می بینید به جای پچ پچ کردن های بی ثمر و غر زدن در محافل خصوصی و نیمه عمومی رسما با استفاده از اهرم های قانونی تان فریاد بزنید. در دنیا دولت ها به یک خطا بند هستند در کشوری مثل ژاپن کافی است یک اتوبوس حامل دانش آموزان به دیوار بخورد فردایش وزیر آموزش  پرورش اش که مستقیما کمترین ارتباطی به ماجرا نداشته برای التیام خاطر آزرده شده ی ملت استعفا می دهد چون در ممالک توسعه یافته، مسوولیت هر حادثه ای را بالاخره یک نفر باید بر عهده بگیرد آقای حداد عادل که وعده ی ژاپن اسلامی شدن را به ملت می دادی کاش به اندرزها توجه می کردی.به راستی چرا اینجا نفس قدرت تقدس دارد؟ کسی که به کرسی خود نچسبیده است هر کس به اندازه ی مسوولیت و قدرتش می بایست پاسخگوی ملت و نمایندگان شان باشد. اگر قدرتمداران به حال خود رها شده، فعال مایشا شوند نتیجه اش انحطاط است. در دنیای پیچیده ی امروز حکومت فقط با عقل جمعی قابل اداره است در غیر این صورت عاقبت به خیر نخواهند شد اصحاب قدرت، تردید نکنید.