چند گاهی ست در این اندیشه ام به عنوان وبلاگ نویس تا چه اندازه ای توانستم موفق عمل کنم. وبلاگ نویسی را با مقاله نویسی آغاز کردم تعداد بازدید کننده گان بسیار کمتر از یکسال اخیر بود، اما وبلاگ، خودم بودم. بعد معدود تارنماهای اصلاح طلب خبری-تحلیلی، چه با فرمت وبلاگ یا سایت در گیلان کم یا برخی متوقف شدند. از همین جا اندیشه نشریه الکترونیکی شیرخفته به ذهن ام خطور کرد. شاید کسی در شمارشگر وبلاگ اش اعدادی مثل ۶۴۴ یا میانگین ۳۷۹ را می دید به این نتیجه می رسید که درست رفته است. اما حقیقت اش اینست که کار باید شخص عمل کننده را هم راضی کند. کار خاص کردن همواره از خوره هایی بود که باعث بسیاری از انجام داده ها و انجام نداده های ام شده است. اما مدتی است احساس می کنم کپی پیس کردن اخبار و مطالب تارنماهای دیگر، آن کار خاصی نیست که راضی و ارضای ام کند. وبلاگ نویسی را بخاطر کمبود یا به تعبییر صحیح تر نبود فضا جهت فعالیت روزنامه نگاری آغاز و به این وسیله متوسل شدم. البته بعدها این ابزار نوین را موثرتر از نوشته بر کاغذ پنداشتم و هنوز بر همین عقیده ام. سرتان را درد نیاورم در یک کلام، می خواهم به این کپی پیس کردن ها خاتمه دهم. بی تردید کاربران محترم با فقر خبری مواجه نیستند که باعث خوشنودی است صدها تارنما با فرم ها و محتواهای گوناگون بعلاوه ی انواع رسانه صوتی و تصویری دیگر مگویی باقی نمی گذارند تا در وبلاگ شیرخفته با گفتن اش از ناآگاهی بدر آمده به آگاهی دست یابند. بنابراین برآنم دوباره فقط نوشته های خودم را کار کنم. البته این نوشته ها همچون گذشته پراکنده نخواهد بود. اگر به آرشیو وبلاگ و نوشته های گذشته خودم نگاهی بیندازید مثل اغلب روزنامه نگاران که به همه ی حوزه ها سرک می کشند سرکی کشیده و نقد و نظرم را نگاشته ام. وقتی به بسیاری از این نوشتارها به ویژه نوشته های دو-سه سال قبل نگاه می کنم کاملن تاریخ مصرف گذشته اند و اگر دوباره به روزشان کنم حتا یک کاربر حوصله تا به انتها خواندنش را ندارد. رشته ی تحصیلی ام ژیوپلیتیک، یا آنچه تا حدی به ناصحیح در ایران رایج شده، جغرافیای سیاسی است. از این پس می کوشم بجای تولید انبوه مقاله با عمق کم اما وسعت بسیار، مقالاتی تخصصی تر بنگارم عمیق تر، حتا اگر باعث دیر به دیر به روز شدن وبلاگ شود. بی شک اینکار آمار بازدید کننده ها را به نصف، حتا شاید کمتر تقلیل دهد، اما همان عده ی قلیل خواهند خواند و برای شان تکراری نخواهد بود دو سال و حتا دهسال بعد هم، نوشته ای که تخصصی نگاشته شده باشد بی مصرف و تاریخ گذشته نخواهد بود. البته اینگونه مقالات، در پیوند با رشته ی تحصیلی ام، از رخدادهای روز کشور و جهان بدور نخواهد بود بلکه به رویدادها از نقطه نظر علمی نگریسته و از زوایه ی ژیوپلیتیکی به تحلیل و تفسیر رخدادها مبادرت می کنم. ستون نظرات به روی کسانی که علاقمند به اظهار عقیده درباره ی سوژه ای که درباره اش بحث شده باز خواهد بود اما بی تعارف شعرو شعار حتا در تایید اعتقادات اینجانب تایید نمی شوند. دلم می خواهد حتا در طول یک ماه فقط صد خواننده داشته باشد نوشته هایم ، اما خواننده گانی که، به آنچه می خوانند بیندیشند، نقد کنند و به بحث غنا بخشند در اینصورت نظرات تکمیل کننده ی مباحث را ذیل مقالات درج می کنم. البته اخبار روز کماکان در پیوندهای روزانه معرفی می شوند. امیدوارم بازگشت به شکل اولیه و البته اصلاح شده ی کار، خودم و دوستانی که بخشی از وقت شان به مطالعه ی سایت ها و وبلاگ ها اختصاص می یابد و آنانی که سری به این وبلاگ می زنند را راضی کند. یادتان باشد تا کسی خودش از کاری که می کند راضی نشود دیگران را هم راضی نخواهد کرد. می کوشم این وبلاگ را از تارنمایی عام و اخیرن کپی کار به وبلاگی تخصصی تبدیل کنم.
|
+|
نشریه ی الکترونیکی شیر خفته در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388
|
